Apr 30, 2017 Last Updated 3:48 PM, Apr 28, 2017

Wojciech Mościbrodzki - Filozo…

Drodzy Państwo,  Kanał MaxMediaStream (http://maxmediastream.pl/)  na...

Masoński rytuał dostępny dla k…

Wielka Loża Rosji, obediencja  rozpoznawana jako regularna m.in. przez Wiel...

Apel Republikański

Wielki Wschód Francji (Grand Orient de France), Federacja Francuska Zakon...

Masoneria żeńska

Czytany 800 razy

(tekst zaczerpnięty ze strony żeńskiej loży Gaja Aaeterna na Wschodzie Warszawy)

Masoneria kobieca na świecie

Początek związku kobiet z masonerią to koniec lat 50. XVIII wieku we Francji. Wtedy to powstały tzw. loże adopcyjne, przeznaczone wyłącznie dla kobiet i tworzone przy lożach męskich. W 1774 r. Wielki Wschód Francji formalnie przyjął loże adopcyjne pod swoją opiekę. Loże te trudno jednak uznać za w pełni niezależne, m.in. stosowano podwójne obsadzanie stanowisk a prowadzącym prace zawsze był Czcigodny Mistrz miejscowej loży męskiej zaś kobieta pełniąca najwyższą funkcję wśród kobiet określana była jako „honorowa towarzyszka Mistrza”. Panie zrzeszone w lożach adopcyjnych nie tyle zajmowały się własnym rozwojem intelektualnym i duchowym w myśl założeń wolnomularstwa, co skupiały się przede wszystkim na działalności filantropijnej, kulturalnej i towarzyskiej w ramach swoich spotkań „salonowych”.

Koniec wieku XIX przyniósł narodziny wolnomularstwa mieszanego. W roku 1893 Marie Deraismes, sama inicjowana w loży męskiej, wraz z G. Martinem założyła obediencję o nazwie Wielka Loża Symboliczna Szkocka Obrządku Mieszanego „Le Droit Humain”, do którego przynależeć na równych prawach mogli i mężczyźni, i kobiety. Szybkie rozprzestrzenianie się tego nurtu doprowadziło wkrótce do jego wyjścia poza granice Francji. W połowie 1899 r. organizacja zmieniła nazwę i odtąd (do dziś) znana jest jako Międzynarodowy Zakon Mieszany „Le Droit Humain”. Obediencja ta stanowi alternatywę dla kobiet zainteresowanych pracą wolnomularską w gronie mieszanym.

Powstanie wolnomularstwa mieszanego było pierwszym, ważnym krokiem w przyznaniu kobietom równych praw do bycia masonkami. Nie był to jednak krok ostatni. Ojczyzną wolnomularstwa stricte kobiecego jest Francja. Pierwsze próby powołania do życia autonomicznej kobiecej obediencji miały miejsce 8 lipca 1936 r., w trakcie odbywającego się – pod przewodnictwem Wielkiego Mistrza Wielkiej Loży Francji – Kongresu Lóż Adopcyjnych. Rok później Kongresowi po raz pierwszy przewodniczyła kobieta – Anne Marie Pedenau. Po II wojnie światowej, 17 września 1945 r. Konwent Wielkiej Loży Francji zainicjował działalność „Francuskiego Związku Wolnomularstwa Kobiecego”, inicjującego wyłącznie kobiety. W 1952 r. dokonano zmiany nazwy na „Grande Loge Féminine de France” – Wielka Żeńska Loża Francji, do której przynależy Loża Gaja Aeterna.

logoObediencja ta obecnie liczy około 420 lóż i 14000 tysięcy aktywnych członkiń (dane na XI 2013 r.). Inicjuje kobiety z całego świata, działając na rzecz powszechnego wolnomularstwa. Dzięki niej powstały, m. in. Wielka Żeńska Loża Belgii, Wielka Żeńska Loża Szwajcarii, Wielka Żeńska Loża Portugalii i inne.


Masoneria kobieca w Polsce

Wolnomularstwo kobiece w Polsce ma znacznie krótszą historię niż wolnomularstwo kobiece na świecie. W listopadzie 2000 roku powstała w Warszawie pod auspicjami Wielkiej Żeńskiej Loży Francji, po raz pierwszy w historii Polski, kobieca loża „Prometea”. W trakcie swojego istnienia loża inicjowała wiele sióstr, przestrzegając zasady staranności w przyjmowaniu osób wolnych i dobrych obyczajów.

W listopadzie 2010 roku, powstała w Warszawie druga loża żeńska w Polsce – „Gaja Aeterna". Loża ta jest nastawiona przede wszystkim na przyjmowanie nowych sióstr z innych miast Polski, chociaż inicjuje także kandydatki z Warszawy.

Co wyróżnia wolnomularstwo kobiece?

Wyznajemy te same zasady co nasze Siostry i Bracia z innych liberalnych obediencji wolnomularskich. Jednak w przeciwieństwie do lóż mieszanych, pracujemy w gronie kobiet i inicjujemy wyłącznie kobiety. Motywy wyboru przez siostry loży kobiecej, a nie mieszanej są różne. Dla jednych jest to poczucie głębszego i intymniejszego zrozumienia się nawzajem osób tej samej płci, dla innych – zwłaszcza mających w swoim środowisku zawodowym czy prywatnym głównie mężczyzn – możliwość przebywania w gronie wyłącznie kobiet, stanowi swoistego rodzaju rarytas, a bywa i tak, że jest to chęć poznania światłych kobiet, których w najbliższym otoczeniu zabrakło.

Przywiązujemy dużą wagę do rytuału i respektowania przyjętych na siebie obowiązków. Nie poruszamy tematów związanych z polityką i religią, uznając, że należą do osobistej sfery każdego człowieka. W kręgu naszych najgłębszych zainteresowań są problemy filozoficzno-etyczne, psychologiczne i społeczne. Pracujemy w gronie kobiet, ale nie w izolacji. Odwiedzamy się wzajemnie z innymi warsztatami, wymieniając się poglądami i efektami naszej pracy. Łączy nas z innymi wolnomularzami obu płci przyjaźń i braterstwo.

Siostry pracują w stroju rytualnym, na który składa się m.in. prosta, czarna suknia, uszyta według otrzymanego wzoru.

My na Facebooku

Subskrybuj nasz newsletter

Chcesz być na bieżąco z tym, co dzieje się w polskiej i nie tylko masonerii? Zapisz się na newsletter.

Najczęściej czytane

Wielki Wschód Polski 1910-18

13 Lis 2015 historia masonerii

Masoneria Liberalna

08 Lis 2015 masonopedia

Kuba Puchan - To był zamach! -

08 Gru 2016 Z zycia loz RP